Czym zaskoczy na przedwiośniu świetlista dąbrowa - rezerwat Lekowo

Początek marca jest w lesie takim dosyć nieszczególnym okresem. Śniegu brak. Powietrze jakby zamglone od wilgoci. Zwierz wszelaki jeszcze niemrawy, szuka w ostępach czegoś do zjedzenia. A rośliny jeszcze nie poczuły przez warstwę ziemi czy kory tych pierwszych cieplejszych muśnięć słońca. Lecz pomimo tego wszystkiego w lesie zawsze znajdziemy coś interesującego, niezależnie od pory roku, pory dnia czy też rodzaju lasu.

W północno-zachodniej części województwa mazowieckiego rezerwatów tak trochę jak na lekarstwo. Ale jak to mówią, jak się poszuka to się znajdzie :)

W okolicy Ciechanowa, mojej rodzinnej miejscowości, na terenie uroczyska Lekowo, znajduje się rezerwat przyrody o tej samej nazwie, zajmujący powierzchnię 5,3 ha.Ochroną objęto w tym miejscu starodrzew dębowy rosnący na zboczu morenowego wzgórza o wysokości 172 m n.p.m. Biorąc pod uwagę, iż tereny okoliczne należą do mało zróżnicowanych to te 172 metry to jest coś :)

W okolicach Warszawy - Pogorzelski Mszar

Aby skorzystać z całkiem ciepłych ostatnich dni lutego, postanowiliśmy z Rosomakiem poszukać ciekawych leśnych zakątków w okolicach Warszawy. Tak żeby było niedaleko, interesująco i żeby można tam było dojechać, nie gubiąc po drodze zderzaka lub innych części samochodu.

Jak się okazało, w okolicach Warszawy, poza oczywiście Kampinoskim Parkiem Narodowym czy też Mazowieckim Parkiem Krajobrazowym, znajdziemy całkiem dużą liczbę chronionych kompleksów. Warto tutaj zauważyć, iż kilka z nich jest położonych w granicach administracyjnych miasta. Jednakże, zależało nam aby jednak trochę z tego miasta uciec, więc nasz wybór padł na rezerwat przyrody, znajdujący się w pobliżu Otwocka - Pogorzelski Mszar.

Myślę też, iż dosyć duże znaczenie dla mnie miało słowo "mszar" :) Tak, tak, wiem, jestem torfo- i bagnomaniaczką :D Więc proszę o zrozumienie, jakbym się zbytnio zapędziła w serwowaniu wam mchów, bagien, śródleśnych oczek wodnych czy torfowisk.